Jaworzyna w rezerwacie przyrody Dziobaki, fot. 
J. Parusel

Kalendarz wydarzeń

April 2012 May 2012 June 2012
Su Mo Tu We Th Fr Sa
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31
www.silesia-region.pl

logo - Śląskie. Pozytywna energia
cdpgs
baza-edukacyjna-przycisk
autorzy_i_współpracownicy_serwisu
Ostoja Goczałkowicka Print E-mail
There are no translations available.

Ostoja Goczałkowicka leży na terenie gmin: Chybie, Goczałkowice i Strumień. Obejmuje zachodnią część Zbiornika Goczałkowickiego, do której wpływa Wisła, oraz część jego obrzeży północnych i południowych wraz z ujściem Bajerki.

Część lądowo-bagienna ostoi, zajmująca około 50% jej powierzchni, pokryta jest zaroślami wierzbowymi, wilgotnymi borami trzcinnikowymi i łęgami przystrumykowymi oraz roślinnością szuwarową i zbiorowiskami łąkowymi. Zachodnia zatoka zbiornika, do której uchodzi Wisła, jest wypłycona, a poziom wód podlega silnym wahaniom sezonowym, dochodzącym do 4 m. Jest to fragment zbiornika o największej różnorodności biologicznej. Lasy występują wyłącznie na południowo-zachodnich krańcach tego obszaru.

Zbiornik Goczałkowicki
fot. J. B. Parusel

Na terenie ostoi występuje 6 siedlisk z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej, w tym 2 priorytetowe, oraz 5 gatunków zwierząt z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej. Obszar ten ma kapitalne znaczenie jako miejsce potencjalnej restytucji rośliny wymarłej w Polsce na stanowiskach naturalnych - marsylii czterolistnej Marsilea quadrifolia, gatunku figurującego w załączniku II Dyrektywy Siedliskowej. Stanowisko tej rzadkiej paproci wodnej odnaleziono nad północnym brzegiem Zbiornika Goczałkowickiego w roku 1973. Z uwagi na małą liczebność populacji oraz czynniki zagrażające jej istnieniu, ostatnią kępę marsylii przeniesiono do Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Warszawskiego w celu jej ochrony ex situ (tj. poza naturalnym miejscem występowania). Dzięki temu zabiegowi udało się uratować populację, która obecnie - wymarła na stanowisku naturalnym - hodowana jest w kilku ogrodach botanicznych w Polsce.

Kliknij, aby zobaczyć powiększenie
Ostoja Goczałkowicka

Typy siedlisk przyrodniczych z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej

Kod siedliska    Nazwa  
3150 Starorzecza i inne naturalne, eutroficzne zbiorniki wodne z roślinnością typu Magnopotamion
lub Hydrocharition.
6430 Niżowe i górskie, hydrofilne okrajkowe zbiorowiska ziołoroślowe.
6510 Niżowe łąki kośne.
7230 Torfowiska i moczary (bagniska) alkaliczne.
91D0 Bory i lasy bagienne*.
91E0 Nadrzeczne lasy i zarośla łęgowe*.
Siedlisko priorytetowe.

Gatunki roślin i zwierząt z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej

Nazwa polska    Nazwa łacińska     Populacja 
Piskorz Misgurnus fossilis C
Kumak nizinny Bombina bombina C
Bóbr europejski  Castor fiber D
Wydra Lutra lutra D
Populacja:  oszacowanie wielkości populacji gatunku na terenie
obszaru w stosunku do populacji krajowej:
A: >15-100%, B: >2-15%, C: >0-2%,
D: populacja nieistotna.

Mapę opracowaną przez Centrum Informacji o Środowisku UNEP / GRID - Warszawa wykorzystano za zgodą Ministerstwa Środowiska. Materiał strony opracowano 26 stycznia 2004 roku. Autor opracowania: A. Wower, R. Bula.

.

 
Więcej