Wyżyna Wieluńska zbudowana jest przede wszystkim z wapieni górnojurajskich, a także ze skał jury środkowej i górnego triasu. Skały te przykryte są osadami czwartorzędowymi i tylko gdzie niegdzie odsłaniają się na powierzchni. Charakterystyczny element ukształtowania powierzchni ziemi na tym terenie tzw. kuesta, czyli próg bardziej odpornych skał, jest tu częściowo zatarty, a wysokości sięgają od 220 do 280 m n.p.m. Wyżyna poprzecinana jest dolinami rzecznymi Warty, Liswarty i ich dopływów. Charakterystyczne dla tego obszaru, jak i dla wszystkich obszarów zbudowanych ze skał węglanowych, są formy krasowe, przejawiające się tutaj w postaci lejów i szczelin w podłożu wyżyny.

Materiał strony opracowano 25 lutego 2004 roku. Autor opracowania: D. Serwecińska.