Gryziel (Atypus) jest jednym z ciekawszych przedstawicieli pająków w województwie śląskim. Jego występowanie zostało odnotowane po raz pierwszy w 2000 roku w okolicach góry Tuł. Rodzaj ten jest jedynym reprezentantem podrzędu ptaszników w środkowej Europie. Liczy trzy, bardzo podobne do siebie gatunki, które rozróżnia się po długości kądziołków. W Polsce wszystkie są objęte całkowitą ochroną. Wpływa na to zarówno fakt rzadkości występowania, jak i bardzo ciekawy sposób życia tych pająków.

Gryziele odznaczają się bardzo dużymi szczękoczułkami, ustawionymi równolegle do siebie. Samica jest duża (ok. 15 mm), ciemnobrązowa, natomiast samiec jest nieco mniejszy, czarny, z wyraźnie dłuższymi odnóżami, które są mu przydatne w przemieszczaniu się w okresie poszukiwania samicy, przypadającym na miesiące od czerwca do lipca. Wtedy można go przypadkowo spotkać na drodze. Samica prowadzi ukryty tryb życia. Wykopuje norkę o długości 30-50 cm, którą wyścieła bardzo mocnym oprzędem. Czasem przedłuża go również na powierzchnię, ale jest wtedy zamaskowany fragmentami roślin i bardzo trudno go zauważyć. Samiec, który trafi na taki "rękaw", otwiera go przy pomocy soków trawiennych wydzielanych z otworu gębowego. U gryzieli złożenie jaj następuje po 8-9 miesiącach od zapłodnienia, a młode pajączki wylęgają się następnej jesieni, zimują z matką i opuszczają oprzęd podczas ciepłych, wiosennych dni. Wchodzą na wystające ponad otoczenie rośliny i poddając się podmuchom wiatru, roznoszone są po okolicy na nitkach pajęczyny.

Gryziele preferują murawy kserotermiczne na nasłonecznionych skarpach, nasypach, zlokalizowane w miejscach, gdzie lasy graniczą z terenami otwartymi. W dobrych warunkach mogą żyć 8-10 lat.