|
|
Ostoja Środkowojurajska położona jest na południe od Ogrodzieńca, w środkowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, w granicach Parku Orlich Gniazd. Na terenie ostoi znajdują się rezerwaty: Góra Chełm, Smoleń i Ruskie Góry oraz jeden pomnik przyrody nieożywionej Zawsie.
W skład ostoi wchodzą łagodne wzniesienia zbudowane ze skał jurajskich, poprzecinane dolinami pochodzenia erozyjno-denudacyjnego. Na grzbietach wzniesień znajdują się liczne ostańce wapienne z roślinnością naskalną, w większości otoczone lasami liściastymi. Są to głównie buczyny: sudecka, storczykowa i kwaśna buczyna niżowa oraz jaworzyna górska. Nad ciekami fragmentarycznie występują lasy łęgowe. Na terenach wylesionych, ostańcom wapiennym towarzyszą bogate florystycznie murawy kserotermiczne.
Sieć rzeczna jest wykształcona słabo. W strefie kontaktowej utworów
|
|
Wyżyna Krakowsko-Częstochowska,
okolice Smolenia
fot. M. Kocurek
|
jurajskich i czwartorzędowych osadów piaszczystych wypływają nieliczne źródła. W jednym z nich usytuowane jest zastępcze stanowisko endemicznego gatunku - warzuchy polskiej, w którym roślina ta dobrze się rozwija. W skrasowiałych skałach wapiennych często spotkać można jaskinie z bogatą szatą naciekową, w których zimują nietoperze (w tym gatunki z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej - nocek duży, nocek łydkowłosy, podkowiec mały).
 |
| Ostoja Środkowojurajska |
Na obszarze ostoi występuje 17 siedlisk z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej, w tym 3 priorytetowe. Ostoja jest również miejscem występowania 8 gatunków ptaków z załącznika I Dyrektywy Ptasiej (należą do nich: dzięcioł czarny, dzięcioł średni, dzięcioł zielonosiwy, gąsiorek, jarzębatka, lerka, muchołówka mała, ortolan) oraz dużej liczby rzadkich i chronionych gatunków roślin i zwierząt.
Typy siedlisk przyrodniczych z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej
| Kod siedliska |
Nazwa |
| 2330 |
Wydmy śródlądowe z murawami szczotlichowymi. |
| 4030 |
Suche, piaszczyste wrzosowiska. |
| 5130 |
Zarośla z jałowcem pospolitym na wrzosowiskach lub murawach nawapiennych. |
| 6210 |
Murawy kserotermiczne i krzewiaste facje (priorytetowe są tylko murawy z istotnymi stanowiskami
storczyków)*. |
| 6410 |
Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe. |
| 6430 |
Niżowe i górskie, hydrofilne okrajkowe zbiorowiska ziołoroślowe. |
| 6510 |
Niżowe łąki kośne. |
| 7140 |
Torfowiska przejściowe i trzęsawiska. |
| 7230 |
Torfowiska i moczary (bagniska) alkaliczne. |
| 8210 |
Wapienne ściany skalne z roślinnością szczelinową. |
| 8310 |
Jaskinie nieudostępnione do zwiedzania. |
| 9110 |
Kwaśne buczyny. |
| 9130 |
Żyzne buczyny. |
| 9150 |
Ciepłolubne buczyny storczykowe należące do Cephalanthero-Fagion. |
| 9170 |
Lasy dębowo-grabowe. |
| 9180 |
Górsko-podgórskie zboczowe lasy lipowo-jaworowe*. |
| 91E0 |
Nadrzeczne lasy i zarośla łęgowe*. |
|
| * |
Siedlisko priorytetowe. |
|
Gatunki roślin i zwierząt z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej
| Nazwa polska |
Nazwa łacińska |
Populacja |
| Warzucha polska |
Cochlearia polonica |
A |
| Sierpowiec błyszczący |
Drepanocladus vernicosus |
C |
| Sasanka otwarta |
Pulsatilla patens |
C |
| Obuwik pospolity |
Cypripedium calceolus |
C |
| Podkowiec mały |
Rhinolophus hipposideros |
C |
| Nocek łydkowłosy |
Myotis dasycneme |
C |
| Nocek duży |
Myotis myotis |
C |
|
| Populacja: |
oszacowanie wielkości populacji gatunku na terenie obszaru w stosunku
do populacji krajowej: A: >15-100%, B: >2-15%, C: >0-2%,
D: populacja nieistotna. |
|
Mapę opracowaną przez Centrum Informacji o Środowisku UNEP / GRID - Warszawa wykorzystano za zgodą Ministerstwa Środowiska. Materiał strony opracowano 26 stycznia 2004 roku. Autor opracowania: A. Wower, R. Bula.
|
Natura 2000 
