zaproponuj artykuł

Instytucje i organizacje

Geoportale

 
ORSIP - Geoportal Województwa Śląskiego
ORSIP - Moduł Przyroda
BioGeo Silesia
 
Geoportal RDOŚ Katowice
geoportal.gov.pl

Biblioteki cyfrowe

 
Kolekcja "Natura" ŚBC
 

Infografiki

Infografika Kleszcze
Kleszcze

Załęczański Park Krajobrazowy

Jaskinia Szachownica, rezerwat Szachownica fot. J. B. Parusel

Jaskinia Szachownica,
rezerwat Szachownica
fot. J. B. Parusel

Załęczański Park Krajobrazowy został utworzony w 1978 roku na terenie województwa sieradzkiego. W roku 1995 wojewoda częstochowski, rozporządzeniem nr 21/95 z dnia 7 września 1995 roku (Dz. Urz. Woj. Częst. nr 29/95, poz. 90), utworzył część komplementarną na terenie ówczesnego województwa częstochowskiego. Obecnie park rozciąga się na powierzchni 14 485 ha, przy czym znaczna jego część leży w granicach województwa łódzkiego, a w województwie śląskim (gmina Lipie) znajduje się 820 ha oraz fragment otuliny o powierzchni 2 629 ha.

Park powołano dla ochrony niepowtarzalnych walorów krajobrazowych Wyżyny Wieluńskiej, na które składają się: wapienne ostańce i pagóry jurajskie z ich charakterystyczną fauną i florą, wzgórza morenowe oraz malownicze przełomy rzeki Warty w okolicach Działoszyna, Załęcza i Krzeczowa.

Na terenie parku znajdują się liczne formy krasowe, z których na szczególną uwagę zasługują jaskinie. Największą z nich jest jaskinia Szachownica, objęta ochroną jako rezerwat przyrody Szachownica. Stanowi ona osobliwość geologiczną ze względu na swoją genezę, odmienną od pozostałych jaskiń polskiej Jury - powstała w wyniku rozmycia wapiennego wzgórza przez wody topniejącego lodowca. Szachownica jest drugim, co do wielkości zimowiskiem nietoperzy w Polsce. Corocznie hibernuje tu ponad 1 000 nietoperzy, w tym przedstawiciele najrzadszych w Polsce gatunków - nocka Bechsteina i nocka łydkowłosego. Jest to najcenniejszy obiekt w śląskiej części Załęczańskiego Parku Krajobrazowego.

Roślinność parku jest bardzo zróżnicowana. Z ostańcami wapiennymi związane jest występowanie muraw kserotermicznych oraz rzadko spotykanego zbiorowiska murawy naskalnej z kostrzewą bladą. Osobliwością tego terenu są także duże powierzchnie zarośli jałowcowych, rozwijających się na siedliskach suchych i piaszczystych. W dolinie Warty występują łąki świeże i wilgotne oraz roślinność wodna, szuwarowa i bagienna. Lasy Załęczańskiego Parku Krajobrazowego są silnie zniekształcone. Przeważają antropogeniczne monokultury sosnowe. Niewielkie fragmenty naturalnych lasów - świetlista i kwaśna dąbrowa, bór bagienny, ols, łęg jesionowo-olszowy, kwaśna buczyna i grąd - zachowały się w południowej części parku.

Lasy parku i dolina Warty są również ostoją ptaków. Gnieżdżą się tu m.in.: bocian czarny, trzmielojad, kobuz, pustułka, krogulec, zimorodek i remiz. Wśród ssaków spotyka się m.in.: ryjówkę malutką, chomika, bobra, wydrę i kilkanaście gatunków nietoperzy.

Materiał strony opracowano 15 marca 2004 roku. Autor opracowania: R. Bula, A. Wower.

Pin It

O stronie

Serwis o przyrodzie województwa śląskiego opracowywany jest przez Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska we współpracy ze specjalistami z różnych dziedzin przyrodoznawstwa. Wszystkich zainteresowanych, zarówno amatorów, jak i profesjonalistów, zapraszamy do współredagowania oraz wzbogacania jego zawartości.

dr Jerzy B. Parusel

Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska jest jednostką organizacyjną Samorządu Województwa Śląskiego.

      logo CDPGS small logo slaskie kolorowe rgb

Newsletter

Informacje o bieżących wydarzeniach.

Zapisując się do newslettera zgadzasz się na postanowienia zawarte w naszej Polityce prywatności. Po zapisaniu prześlemy e-mail potwierdzający dopisanie do newslettera. Prosimy o potwierdzenie subskrypcji.

Zbiorcze RSS | Kalendarz RSS

© 2016 Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska |
Design by SD LTD / FreshSeo
sponsorzy